by 
PhD [aka Productivity hustles Doctorate]
Μέσα στη χρονιά, συγκεκριμμένα στις 17 Ιουλίου, απονεμήθηκε Honorary Doctorate of Arts στον βρετανό δημιουργό κόμικ Bryan Talbot (βλέπε Λούθερ Αρκραϊτ και Grandville της Jemma Press), από το Πανεπιστήμιο του Sunderland για το έργο του Alice in Sunderland (πηγή: University of Sunderland). Περσινά ξινά σταφίλια θα μου πείτε, αλλά ήταν η αφορμή για να μου ξυπνήσουν μια σειρά ερωτημάτων: Έχει νόημα να απονέμεται ακαδημαϊκός τίτλος ως βραβείο? Δεν είναι αδικία απέναντι στους ανθρώπους που δούλεψαν για αυτόν?
Πριν συνεχίσω να ξεκαθαρίσω ότι λατρεύω το έργο του Talbot και σαφώς του αξίζει διάκριση και βράβευση. Ο τρόπος είναι που με απασχολεί.
Κομμάτια Μιας Ζωής
Χθες έριξε βροχή τουλούμι, ευκαιρία να μείνω σπίτι και να επιδοθώ στο νούμερο 1 της λίστας "7 Ασχολίες Για Μια Βροχερή Μέρα", το διάβασμα. Από το πρόσφατο ξεπούλημα του Progressive Art είχα τσιμπήσει προ ημερών τη σειρά κόμικ Local, μαζεμένη όλη σε έναν πανόδετο υπερτόμο. Ευκαιρία για ξεκοκάλισμα!
Στο καθένα από τα 12 τεύχη της σειράς ο συγγραφέας Bryan Wood αφηγείται μία χαρακτηριστική ιστορία από έναν χρόνο στη ζωή της Megan, μιας πιτσιρίκας (αρχικά) που φεύγει από το σπίτι της οικογένειάς της στο Vermont και γυρίζει από πολιτεία σε πολιτεία ζώντας μια πολυποίκιλη ζωή. Ανατροπές? Όχι μην περιμένετε κάτι ιδιαίτερο σε αυτόν τον τομέα, κάτι εξωπραγματικό ή συγκλονιστικό. Προκείται για μια ιστορία ενός ανθρώπου που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι πραγματικός.
Η Megan κάθε χρόνο βρίσκεται σε διαφορετική πολιτεία. Minnesota, Montana, Arizona, Texas. Κάθε χρόνο καταπιάνεται με κατι διαφορετικό και κάθε χρόνο γυρνάει μια νέα σελίδα.
Μέσα σε αυτές τις 12 ιστορίες είναι σίγουρο ότι θα βρείτε κάποιο κομμάτι του εαυτού σας, κάποιες σκέψεις σας, ίσως και κάποιες αναμνήσεις. Αυτός ο ρεαλισμός και η αμεσότητα είναι που με έκαναν να κολλήσω. Το ασπρόμαυρο σχέδιο του Ryan Kelly κρατάει τα πάντα απλά, τα νοήματα δεν είναι ιδιαίτερα βαριά, αλλά τα καθημερινά θέματα με τα οποία καταπιάνεται είναι απόλυτα σοβαρά και πραγματικά.
Πώς θα συνόψιζα αυτό που μου άφησε το Local?
Πιάσε τη ζωή απ'τα μαλλιά και ζήσε τα λάθη και τα πάθη σου. Αποφάσισε και πράξε. Μην μετανιώνεις για κάτι που έκανες από τη στιγμή που το επέλεξες και δεν σε ανάγκασαν να το κάνεις. Ζήσε. Όπως θέλεις. Εσύ.
Καλή εβδομάδα everybody! :-)
Περισσότερα για το Local στο blog του τίτλου.
Διαβάστε περισσότερα για Comics στο zoofo!
Pic of The Week [registry id:20091019]: Ιωάννα Ντακόλια
Όταν πρωτοείδα τις δημιουργίες της Ιωάννας με χτύπησε ένα κύμα αισιοδοξίας! Στα έργα της χρησιμοποιεί φωτεινά χρώματα, σε τέτοιο βαθμό που ο ανυποψίαστος παρατηρητής μπορεί να τα θεωρήσει παιδικά δημιουργήματα. Ο συνδιασμός των χρωμάτων με ποικίλα και απροσδόκητα υλικά (μέταλο, κλωστή, ακόμα και γραμματόσημο συνάντησα σε ένα από τα έργα της!) ολοκληρώνουν ένα κολάζ συναισθημάτων που αποπνέουν μια γλυκιά μελαγχολία για τα ευχάριστα που μας περιμένουν.
Ο δικτυακός χώρος που θα φιλοξενήσει έργα της Ιωάννας είναι ακόμα στα σκαριά, ενώ η ίδια διαμένει στην μεγάλη γειτονιά του facebook εδώ. Για την ώρα μπορείτε να δείτε παραπάνω έργα της στην τελευταία έκθεσή της στον Πολυχώρο Μεταίχμιο (όπου εκθέτει και το Πρόσεχε Την Πτώση που βλέπετε πιο πάνω) μέχρι και 20 Νοεμβρίου. Για πληροφορίες αλλά και φωτογραφίες από την έκθεση περάστε μια βόλτα από το σχετικό facebook event.
Καλή εβδομάδα σε όλους!
Δείτε περισσότερες Pic of The Week.
Προετοιμασία με Αισιοδοξία
Ξεκίνησε με βροχή η μέρα σήμερα, θυμίζοντάς μας ότι είναι Φθινόπωρο. Επιτέλους, ο Οκτώβρης "σοβαρεύτηκε" λίγο και άρχισε να δείχνει το κανονικό του πρόσωπο. Καιρός ήταν να δροσίσει λίγο.
Ίσως να φταίει το ό,τι είναι Παρασκευή, ίσως το ότι απλά ξύπνησα καλύτερα, το θέμα είναι ότι σήμερα έχω αρκετά καλή διάθεση. Νιώθω αυτή την βροχή σαν καθαρτήριο (κλισέ, το ξέρω...) και με βοηθάει να σκεφτώ τα επόμενα βήματα. Ιδανική ατμόσφαιρα και διάθεση για σπίτι, καναπέ, σκέψεις, και σχέδια για τους επόμενους μήνες.
Πώς τα βάζουμε κάτω λοιπόν? Τι βήματα μπορούμε να ακολουθήσουμε ώστε να μην φύγει το απόγευμα χωρίς να μας αφήσει το "δώρο" του?
Εγγραφή Σε Spam List
Ανοίγω κάθε πρωί το inbox του mail μου και με περιμένει μία ψηφιακή στίβα mail για διαχείρηση. Πολλές αναφορές από facebook και twitter, κάποιες ενημερώσεις από blogs και forums, κάτι-τις από ουσιώδη επικοινωνία και γενικότερα πράγματα για τα οποία έχω επιλέξει να ενημερώνομαι. Όλα τα spam φεύγουν καρφί στα σκουπίδια, thank you very much. Τον τελευταίο καιρό όμως έχω και μία νέα κατηγορία εισερχόμενων mail - τις mailing lists όπου δεν έχω κάνει εγγραφή.
Pic of The Week [registry id:20091012]: Soloup
Το GreekComics γιόρτασε προχθές, το Σάββατο 10 Οκτωβρίου, τα 3α του γεννέθλια. Γι' αυτή την ιδιαίτερη μέρα 7 καλλιτέχνες - άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο γνωστοί - δημιούργησαν από ένα σχέδιο που να λέει με τον τρόπο του χρόνια πολλά στην δικτυακή κομικοκοινότητα.
Ενώ και τα 7 έργα είναι υπέροχα (μπορείτε να τα δείτε όλα και εδώ), προσωπικά ξεχώρισα το παραπάνω έργο του Soloup κυρίως για την πολύ πετυχημένη χρήση του γυμνοσάλιαγκα Μενέλαου, μασκότ του GreekComics. Το παιχνίδι με την αμαρτωλή κόμπρα (βλέπε πρόσφατο άλμπουμ "Είναι Κανείς Εγώ?") μου φάνηκε πολύ εμπνευσμένο!
Ο Soloup διαμένει στο δικτυκό τσαντίρι www.soloup.gr, ενώ τα έργα του κατοικοεδρεύουν - προσωρινά - σε βιβλιοπωλεία και κομικομάγαζα, πάντα αναζητώντας μια πιο μόνιμη στέγη.
Όλα τα έργα κυκλοφόρησαν σε 20 αριθμημένα art prints, υπογεγραμμένα από τους δημιουργούς τους τη μέρα των γεννεθλίων. Απ'όσο γνωρίζω δεν έχουν εξαντληθεί ακόμα, οπότε όποιος δεν προμηθεύτηκε το αντίτυπό του μπορεί να κάνει μια βόλτα από το greekcomics.
Καλή εβδομάδα και πάντα με γιορτές και πάρτυ!
Σε πιο άσχετο κλίμα, σήμερα είναι η πρώτη μέρα λειτουργίας του www.stavrolexo.com, με 2 σταυρόλεξα κάθε εβδομάδα για να περνάμε την ώρα μας. ;-)
Δείτε περισσότερες Pic of The Week.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Άδεια Αναδημοσίευσης (c) 2009
